Waarom je grootste economische risico niet in je verzuimcijfers zit
Je verzuim staat op 3,2%. Beter dan het branchegemiddelde. In het jaarverslag ziet het er goed uit. Tegelijkertijd stroomt er ongewenst meer personeel uit dan een jaar geleden, en zeggen exit-gesprekken steeds vaker iets over “geen ruimte om te groeien” of “niet meer voelen dat het ertoe doet”.
Op papier scoor je goed. In de praktijk sijpelt iets weg. En je preventiebudget staat al, dus wat is dan de volgende investeringsvraag?
In deze blog lees je waarom de mensen die niet in je verzuimcijfers verschijnen misschien wel je grootste economische risico vormen. En waarom de meeste organisaties op de verkeerde plek meten.
Wat een verzuimcijfer wel en niet meet
Verzuim laat zien wie er uitvalt. Het meet de mensen die het niet meer kunnen bijhouden en de dagen die je bezetting kost. Dat is een reëel cijfer, en het verdient sturing.
Maar verzuim meet niet wie er wel aanwezig is en toch niet echt aanhaakt. Het meet niet de medewerker die zijn beste ideeën niet meer op tafel legt. Het meet niet de teamlead die op adrenaline draait. Het meet niet de vakspecialist die zich stilletjes aan het oriënteren is op de arbeidsmarkt.
Deze mensen kleuren je dashboard groen. Tot ze dat niet meer doen. En het duurt vaak lang voordat je hun vertrek terugziet in de cijfers, want ze vertrekken meestal niet in dezelfde maand dat ze mentaal al weg zijn.
Wat de cijfers achter betrokkenheid laten zien
Gallup voert al decennia een grootschalige meta-analyse uit naar de relatie tussen medewerkersbetrokkenheid en bedrijfsresultaten. De meest recente iteratie omvat bijna 184.000 teams en business units in honderden organisaties over de hele wereld. Wat de studie consistent laat zien: teams in het hoogste kwartiel van betrokkenheid presteren op vrijwel elk bedrijfsresultaat aantoonbaar beter dan teams in het laagste kwartiel.
De verschillen zijn fors. Sterk betrokken teams kennen 78% minder verzuim en, afhankelijk van het type organisatie, 21% tot 51% minder ongewenst personeelsverloop. Ook op productiviteit en winstgevendheid presteren ze beter.
Belangrijk: dit zijn correlaties, geen simpele causale mechanieken. Investeren in betrokkenheid is geen knop die je één keer indrukt en waarna deze cijfers vanzelf verbeteren. Maar het patroon is over tientallen jaren en tientallen landen consistent genoeg om er iets van te vinden voor je eigen investeringsvraag.
Preventie voorkomt verlies. Amplitie kijkt naar potentieel.
Preventie blijft belangrijk. Je wilt signalen vroeg herkennen en voorkomen dat mensen uitvallen. Voor een directie is daarmee niet de hele economische vraag beantwoord.
Ook medewerkers die niet dreigen uit te vallen kunnen minder betrokken raken, vertrekken of onder hun niveau functioneren. Die ontwikkeling zie je niet vanzelf terug in je verzuimpercentage.
Daar begint amplitie: niet alleen risico verkleinen, maar versterken wat ervoor zorgt dat mensen gezond, betrokken en van waarde blijven.
De vraag die je zou moeten stellen
Als CEO stel je vaak deze vraag aan HR en de arbo-partij: “Hoe krijgen we het verzuim omlaag?”
Een productievere vraag is: “Wat zien onze bedrijfsarts en adviseurs aan patronen die niet in de cijfers staan?” Bedrijfsartsen die met tijd en aandacht werken, horen structureel wat mensen in de gang niet zeggen. Ze weten welk team een teamleider heeft die zichzelf voorbij loopt, welke afdeling verschillende medewerkers heeft die eigenlijk aan het oriënteren zijn, waar de energie langzaam wegloopt.
Je verzuimdata vertellen wat er is gebeurd. De gesprekken van arts en adviseur kunnen zichtbaar maken wat er aan het ontstaan is. Dat is een andere laag inzicht dan wat je in je managementrapportage terugvindt.
Bij Van Altena & de Jongh kunnen we die patronen geanonimiseerd terugbrengen naar HR en directie en vertalen naar concrete aandachtspunten. Zo krijg je zicht op wat je verzuimcijfer niet vangt en handelingsopties waar je nog niet aan dacht.
Van maandcijfers naar meerjarenwaarde
Amplitie laat zich moeilijker in één kwartaal-rapportage vangen dan verzuim. Het rendement komt terug in continuïteit, in retentie van sleutelmensen (die je in een krappe markt niet snel vervangt), en in het soort werkgeverschap waarmee je nieuwe mensen aantrekt.
Dat is geen ROI die je op een kwartaalpresentatie in één slide vangt. Het is het verschil tussen sturen op wat gisteren misging en investeren in wat je morgen nodig hebt.
Voor de directie die verder wil dan waar zijn verzuimcijfer stopt, ligt daar de volgende investeringsvraag.
Benieuwd wat een bedrijfsarts in jouw organisatie signaleert dat niet in de cijfers staat? Neem contact op voor een verkennend gesprek.
Wellicht ook interessant
Van symptoom naar systeem, hoe je patronen herkent in verzuimverhalen
Drie mensen, drie klachten, dezelfde afdeling. Wat cijfers je niet vertellen en wat een bedrijfsarts wel oppikt.
Van poortwachter naar partner
Michel Clemens vertelt waarom hij koos voor een plek waar hij verder mag kijken dan de spreekkamer.
De kwetsbare leider: waarom “ik weet het ook niet” de krachtigste zin kan zijn
Hij was degene met de ideeën, de energie. Nu zit hij stil. Wat zie je niet in je verzuimcijfers?